نمایش رایگان تورهای مسافرتی خارجی
سفربانک از سه طریق تورهای مسافرتی خارجی شما را نمایش می دهد و باعث افزایش فروش شما می شود:
الف) ثبت نام در سایت سفربانک و وارد کردن تور مسافرتی خارجی
ب) خرید نرم افزار طراحی سایت پرواز نرم افزار پرواز به صورت اتوماتیک اقدام به جمع آوری تور شما از سایت آژانس کرده و در سفربانک نمایش می دهد.
ج) از طراح سایت آزانس خود بخواهید RSS تورهایتان را در دسترس قراردهد و آن را به سفربانک اطلاع رسانی کنید.
نمایش رایگان تورهای مسافرتی داخلی
یکی از منحصر به فردترین خدمات سفربانک نمایش تورهای مسافرتی داخلی شما می باشد. جهت استفاده از این خدمات میتوانید در سفریانک ثبت نام کرده و تورهای مسافرتی داخلی خود را نمایش دهید.
نمایش رایگان بلیط و پرواز چارتری
سفربانک از سه طریق بلیط و پروازهای چارتری شما را نمایش می دهد و باعث افزایش فروش شما می شود:
الف) ثبت نام در سایت سفربانک و وارد کردن بلیط و پروازهای چارتری
ب) خرید نرم افزار رزرو پرواز نرم افزار پرواز به صورت اتوماتیک اقدام به جمع آوری بلیط و پروازهای چارتری شما از سایت آژانس کرده و در سفربانک نمایش می دهد.
ج) از طراح سایت آزانس خود بخواهید RSS تورهایتان را در دسترس قراردهد و آن را به سفربانک اطلاع رسانی کنید.
شمسی به میلادی
میلادی به شمسی
اخبار آژانس ها >

آداب و رسوم نوروز / یک نوروز هزار آیین

تعداد بازدید : 256
تاریخ : 1391/12/29

نوروز است و آیین های دوست داشتنی اش. تنوع​ زیاد قومی در ایران هم دلیلی دشده است که این آیین ها به طرز شگفت انگیزی متفاوت باشد و جذاب. از خوراک متفاوتی در شب های عید تهیه می کنند گرفته تا مراسم و آیین هایی که هنوز هم به سلامت و درستی اجرا می شود. نوروز زمان لمس این آیین ها از نزدیک است.

البته بسیاری از این آیین ها از پیش از نوروز آغاز می شوند و بعد از سیزدهم فروردین هم ادامه دارند. به عنوان مثال «هوده مال» آیینی است که پیش از نوروز در خراسان آغاز می شود یا پنجاه به در مراسمی است که درقزوین ۵۰ روز بعد از نوروز برگزار می شود.

زردی من از تو

مراسم چهارشنبه سوری یکی از مهم ترین و زیباترین مراسم اهالی آذربایجان است. مردم این دیار چهار آتش افروزی که نمادی از چهار عنصر طبیعت است، در چهار چهارشنبه متوالی اسفندماه برگزار می کنند. نخستین مراسم منسوب به باد است؛ دومین منسوب به خاک، سومین به آتش و آخرین آنها به آب؛ که اشاره به از بین رفتن یخ از روی خاک، نفس کشیدن زمین و باروری دارد. در آخرین مراسم در صبحگاه از روی آب می پرند. در روستاهای این استان آخرین چهارشنبه سال را «چرشنبه خاتون» می نامند. زنان روستایی در این روز با آرد نقش زنی را بالای اجاق خوراک پزی می کشند و زیر آن یک آینه و شانه می گذارند. تا زمانی که چرشنبه خاتون آمد سرش را شانه بزند. چرشنبه خاتون در واقع تاکیدی بر بارورشدن زمین در آخرین روزهای سال است. عشایر کلیبر در صبح چهارشنبه سوری در دو مکان، مقابل یکدیگر آتش می افروزند و دام هایشان را از میان دو آتش عبور می دهند، سپس از آب نهر به حیوان ها می نوشانند.

پای سفره بهار

در میان آذری زبان ها گذاردن ماست، برنج سفید پخته و گوشت بر سفره نوروزی که نشانی از برکت و آرزوی محصول خوب است، رواج دارد. مردم بوشهر از چند روز قبل از نوروز اقدام به تهیه و درست کردن دو شیرینی «بیب گلی» و «قراپیچ» می کنند تا در زمان تحویل سال بر خوان نوروزی گذارند. درتمام طول نوروز بوشهری ها از این دو شیرینی در خانه نگه می دارند. مردم لرستان سفره هفت سین خود را رو به شرق خانه (در اصطلاح محلی رو به آفتاب زنان) پهن می کنند. خانواده های لرستانی که یکی از اعضای خود را از دست داده اند معمولا در سال نخست، خوان نوروزی نمی چینند و تنها به رویاندن سبزه می پردازند. یکی از عناصر متفاوت لرستانی ها بر خوان نوروزی، نارنج است. مردم کرمان در کنار سمنو که نمادی از برکت است، شیرینی به نام «کماچ سهن» را نیز بر خوان نوروزی خود قرار می دهند.

بلا به دور، گره بزن!

علت حضور مردم در دشت ها و خروج از محل زندگی به نوعی شکست دیو خشکسالی و قربانی و بریان کردن گوسفندی برای فرشته باران بوده است. مردم آن روزگار با انداختن سبزه در آب جاری از طرفی قصد بازگرداندن برکت به کشتزارها و مزارع را داشته اند؛ از طرفی دیگر نیز معتقد بودند که طی ۱۲ روز نخست سال سبزه تمامی دردها و بیماری های خانواده را در خود جمع می کند. به همین دلیل به سبزه دیگران دست نمی زدند؛ چرا که نمی خواستند مشکلات دیگران بر دوششان بیفتد. با دور انداختن سبزه در واقع تمام بیماری ها را از خانواده خود دور می کردند. گره زدن سبزه از دیگر مراسم سیزده به در است. در گذشته اعتقاد بر این بوده که اگر آرزو کرده و سبزه در حال رشدی را گره بزنند، با بازشدن گره، مشکلات آنها نیز حل خواهد شد. خوزستانی ها سیزده به در را دو بار جشن می گیرند؛ اولی با احتساب روز نوروز و دومی بدون احتساب روز تحویل سال نو.

خوراک های نوروزی

در خراسان شمالی دو هفته مانده به نوروز مراسم «دانو پزی» برگزار می کنند. به این صورت که موادی چون گندم، نخود، عدس، برنج و… را داخل ظرف آب ریخته با ادویه می پزند. وقتی خوراک آماده شد، مهره ای آبی رنگ درون ظرف می اندازند. سپس مادر خانواده شروع به تقسیم دانو می کند؛ و از کوچک ترین فرد خانواده شروع می کند. مهره برای هرکس بیفتد، آن سال خانواده به نام او خواهد بود. در صورتی که آن فرد خوش خلق باشد، خانواده سال پربرکتی را خواهد داشت. خوراک سنتی یزدی ها در شب نوروز، سبزی پلو با گوشت است. زرتشتیان شیرینی به نام «پالوه مروارید» برای نوروز تهیه می کنند که از آرد گندم است و گویا آماده سازی خاصی را می طلبد که بانوان زرتشتی از اوایل زمستان شروع به انجام مراحل مختلف آن می کنند. قزوینی ها در شب تحویل سال، به جای سبزی پلو، رشته پلو با ماهی می خورند.

نوروزی واحد با آیین های گوناگون

جشن نوروز در میان ایلات استان کهگیلویه و بویراحمد با آداب خاصی انجام می شود. در شب پیش از نوروز، زنان و دختران ایل، نان را به کنجد و شکر می زنند و آن را آماده می کنند که به آن «سفره کنان» گویند. شب بعد همگی به دور اجاق جمع شده از آن نان می خورند که این مراسم را «گرم کنان» نامند. در گرم کنان همچنین باید در سفره پلو یا کنگر نیز موجود باشد. بوشهری ها معتقدند که در پنج روز آخر سال ۱۹۹۹ قضا و بلا نازل می شود، به همین جهت نباید در طول این روزها هیچ گونه نفرین یا حرف بدی بر زبان آورد. در این خصوص کوزه ای می شکنند که قضا و بلا را دور گرداند.

مردمان ایلات بختیاری معتقدند که لباس سیاه عزا را حتما باید قبل از فرارسیدن نوروز از تن درآورند؛ چرا که لباس عزا باروری و نعمت را از طایفه دور می کند.

در آذربایجان شرقی نوروزخوانی توسط افرادی به نام سایاچی برگزار می شود. سایاچی ها با گشت و گذار از روستایی به روستایی و از شهری به شهر دیگر می روند؛ و با خواندن اشعاری مژده آمدن بهار را می دهند.

«هوده مال» نام مراسمی در خراسان شمالی است که معمولا هفده روز پیش از عید شروع می شود به این ترتیب که تک تک اعضای خانواده تکه سنگ کوچکی را انتخاب کرده روی زمین قرار می دهند. پس از تحویل سال هریک سنگ خود را برمی دارند؛ اگر زیر سنگ سبزه روییده باشد نشان سالی نیک و خوش یمن است و برای کشاورزان سالی پرباران و اگر غیر از این باشد، تعبیرش برعکس است.

همدانی ها در شب سال نو تمامی چراغ ها و روشنایی های خانه را روشن می کنند؛ چراکه اعتقاد دارند باید با روشنی و نور به استقبال سال نو بروند. مردم ایلام و لرستان دو شب برای آمرزش درگذشتگان خود مراسم می گیرند؛ یک بار در آخرین پنجشنبه یا جمعه سال به زیارت اهل قبور می روند.